من به آغاز زمین نزدیکم
نبض گلها را میگیرم
آشنا هستم با ،سرنوشت تر آب،عادت سبز درخت
روح من در جهت تازه ی اشیا جاری است
روح من کم سال است
روح من گاهی از سر شوق،سرفه اش میگیرد
روح من بیکار است:
قطره های باران را،درز آجرهارا،می شمارد
روح من گاهی،مثل یک سنگ سر راه حقیقت دارد

سلام     سلام          سلام

ممنون از همتون .رضا.شاهزاده.آرزو.خانم کوچولو.زهرا.یه مرد.بهار پیاپی.کوثر.سالاری.دکی.کلکچال...

بعضی از دوستان پ نه پ های دیگه ای رو برام میل کردن ،براشه سر فرصت حتماًاستفاده میکنم

طاعات و عباداتتون مورد مقبول احدیت،این شبای بزرگ دیگران رو هم دعا کردید نه؟!
خدارو شکر امسال هم زنده بودمو تونستم شب قدرو قرآن سر بگیرم...

شنیدی میگن تو شب قدر میشه سرنوشت رو از سر نوشت؟...تقدیره ما توی این شب قلم میخوره؟...پارسال این موقع همه ما این بودیم؟...توی این یک سال چقدر اتفاق افتاده؟چقدر عوض شدیم،چقدر دنیامون بزرگ شده؟...

توی این یه سال قراره چه اتفاقای دیگه ای بیوفته خدا میدونه...توی این شبا فقط خدارو شکر کردم ،برای تمام اتفاقا ،برای تمام بالا و پائینا ،برای اینکه همیشه بودو من نمیدیدمش،بیشتر از استغفارو العفو شکر به زبونم میومد،یه جاهایی عذاب وجدان میگرفتم ،مداح یه چیز مخوندو من برای یه چیزای دیگه چشمام میلرزید
خدا توی این سال یه درسی داد،خیلی راحتو ظریف یه غرورمو خورد کرد،دمش گرم قشنگم خورد کرد،بدونه وسله پینه....،شکرش،لابد لازم بوده ،بعد از 22سال هارتو پرت بیصدا شکستم،هنوزم فقط خودم صدای خورد شدنمو شنیدم،بازم شکرش

شباو روزای سختیو گذرونم و میگذرونم ،حتماً چیزی در من دیده که این اتفاقا برای من میفته  دیگه!..بازم شکرش

راستی گفتم دیگه سرکار نمیرم؟..خب العان میگم ! به هزارو یک دلیل بی دلیلی دیگه نمیرم،اومدم بیرون،در کمال اعتماد به نفس هم اصلاً پشیمون نیستم هیچ،هر وقت یادش میوفتم کلی هم به خودم احسن میگم که یک بار درست تصمیم گرفتم،بدون ترهم...

یه سری اعتقاداتی دارم که کلی پاشم و کلی هم ازش دفاع میکنم ،با دلیل!

هر سلامی یه خدافظی داره ،یه خدا فظی قشنگو به یاد ماندنی که بعدن میره تو البومتو میشه یه خاطره خوب یه خدافظی هم میشه یه کابوس گذشته...

هیچ کاره خدا بی حکمت نیست،تمام این سلامو خدافظیا یه دلیله محکمی پشتشه،مشخص شده که من فردا صبح کی از خونه بیرون برم و حتی در مسیرم از کنار کیا رد بشم

توی این یک سال خیلی اتفاقای عجیبی برام افتاد،به خیلیا سلام کردم ،از خیلیام خدافظی کردم ،من یه اخلاق بدی دارم
آدما هم برای من یه تاریخ انقضایی دارن،میانو میرن،یه اخلاق گندم ،آدما رو خیلی راحت کات میکنم،و واقعاً هم دیگه بهشون فکر نمیکنم،تمام،یه آدمای العان هستن که فکر میکنم دیگه لازم نیست باشن،کات

پارسال اینموقع خیلیا بودن که العان نیستن ،خیلیان نبودن که العان هستن.فقط عید تا حالا 7تا از دوستای اینجانب قاطی مرغو خروسا شدن...تو پرانتز:از این 7لی لی لی ،4مورد غافلگیر شدن،تعریف و هدفشون از زندگی مشترک با اینی که دیدن متفاوت بود،این تصمیم بزرگیه   یه انتخاب برای همه عمر،فکر کنم لازمه قبل از انتخاب یه چنتا سوال از خودمون بپرسیم
این کسی که داری برای همسری یک عمرت انتخاب میکنی،فقط عشق تو نیست،یک نقش و وظایف دیگه هم بعد از ازدواج پیدا میکنه،میتونه از پسش بر بیاد؟همسرت باشه،عروس یا داماده  پدرو مادرت ،در برابر خواهر و برادرت،.تو چی؟اماده ای برای قبول نقش و وظایف جدید؟...دوستام میگن من بعضی از مسائلو خیلی جدی میگیرمو بزرگش میگنم ولی به نظرم بعضی مسائل خودش بزرگه
شاید یکی بتونه همکاره خوبی باشه ولی دوست خوبی نه،یکی دوست خوبی باشه ولی همسر خوبی نباشه،تمام نقش هایی که ما توی زندگی قبول میکنیم یه وظایفی دنبالش هست دیگه،خوشبخت بودنو زندگی کردن سخت نیست ولی باید درست تصمیم گرفت،این انتخاب برای خودته...یکی از دوستام با داشتن یه پسر 5ساله داره به ط×ل×ا×ق فکر میکنه...این یک فاجعه ست!

این دو شب تو هیئت نیازی به نوحه نداشتم ،این ابر بهار منتظر یه بهونه برای باریدن بود،جالب:تک تک دوستان مجازی به یادم اومدید،تک تک...یکی هم که نمیدونم چرا ولی هر دو شب از اول مجلس جلوی چشمم بود،نمیدونم چرا،شاید یه دسته گله جدید؟شاید انتظار یه اتفاق؟شاید یه تردیدو یه تصمیم مهم؟...این شایدای بی جواب خیلی براش نگرانم کرده...امیدوارم که بازهم توهم باشه

معذرت توی پست قبلی گفتم کلی اتفاق افتاده که میامو میگم،زود میام،ولی دیر شد،معذرت،خیلی

بیشتر از پنح بار نشستمو تایپ کردمو تایپ کردم،ولی نمیدونم چرا back space اینقدر قدرتش زیاد شد!؟...اینقدر اتفاقای جور واجور پشت سره هم افتاد که دیگه موندم اول کدومو بنویسم اون یکی ناراحت نشه!

از 2-3هفته قبل از ماه رمضان نمیدونم چرا ولی احساس میکنم انگار خاک مرده ریختن روم،توی این چند وقته خونه نشینی گفتم به کارای عقب موندم برسم،ولی کلی کتاب نخونده افتاده تو کتابخونم کلیم فیلم ندیده ریخته رو میز ،کلی هم متن ننوشته تو مغزم خاک میخوره،کمد محترم هم دیگه کارش از التماس دعا گذشته به جیغ جیغ رسیده!

آی تو ماه رمضونی هوس استخر کردم ،آی دلم هوای کوه کرده،...در ادامه حوادث غیر مترقبه در راستای کمک رسانی (بی هیچ چشم داشتی!) به مادر بعد از تعمیر کاملاً حرفه ای پایه کابینت محترم ،این در کابینت هست...پائین درو میگم...اون نوکش ...تیزیه...کوربود ضارط خورد وسط زانوی پای راست بی نوای من.ضعف کردم...پای چپ که تو خرداد چلاغ شد ،حالا بعد از 3ماه پای راست هم بهش پیوست!....یه پیاده روی دیوانه وار بود که باعث تمدد عصبامون بود که اونم ترکید...خدارو شکر!
از اول ماه تو فکر بودم یه برنامه امام زاده صالح بزارم،به یکی دوتا از دوستان پیشنهاد افتخار همراهیمو دادم که هرکدوم به یک روش محترمانه ای ...پپپیچوندن

این مادر گرام هم (گربونشششش) که فقط کلیده چرا میخوای تنها بری؟تنهایی که بهت خوش نمیگذره؟این همه دورو برتن چرا تنها؟...ای مادر نمیشه با هرکسی هرجایی رفت که،حالا اون وسط غور غور چرا گرمه ،چرا سرده ، چرا زود میریم، دیر شد، چرا شلوغه چرا خلوته،اون پایه هاشم که گفتم که...ملت که نمیتونن برنامه هاشونو با من هماهنگ کنن،هر کسی برای خودش یه زندگی داره، نمیتونم به زور دنبال خودم راشون بندازم که به من خوش بگذره؟- همون تنهاییشم یه فازیه!!

این توفیق اجباری خونه نشینی اگه به غیر از رمضون بود کلی رو فرم میومدما،هرچند اگه به بهانه روزه نبود که من تو خونه بند نمیشدم،  ا از کجا فهمیدید 27آبان عروسی داریم؟!!!پسر عمه گرام،افطار که دعوت بودن جاتون خالی کلی اذیتش کردیم ،فقط احتمالاًپدر و مادر گرام من در مجلس حضوری ندارن،

ا از کجا فهمیدید...نه دیگه انصافاً‌اینو دیگه نگم نمیتونید خبر دار بشید ،به لطف خدا بعد از ۷-6سال بلاخره این سعادت به پدر مادر گرام ما دست داد که امسال در ماه حج خونه خدارو ببینن،گربانتان گربانتان ایشا الله شما مشرف بشید!...کلی هردو ذوق دارن،جمعه ها دوتایی میرن کلاس برمیگیردن مقشای شبشونو مینوسن!دیگه کم کم کاراشونو جمعو جور میکنن که به یکی از آرزوهاشون نزدیک میشن
یکی از همکارام تو خرداد با همسرش رفتن مکه،کلی عکس گرفته بودن که توی همش خودش بود،دریغ از یه عکس بدون این صورت آشنا،اینا از اون دسته آدمایی بودن که براشون هم زیارت بوده هم سیاحت،روزا به خداو پیغمبر،شبا به بازارو رستورانو مرکز خریدو...خبری از اون فازی که توی ذهن من باید از شبای غریب مدینه و بقیع گرفت   نبود...دنیا همینه دیگه ،همه که مثل هم نیستن،هرکی یه جور با بازی زندگی کنار میاد

و دیگر هیچ،طبق معمول کلی برنامه توی ذهن خسته خوابیده،این بیکاری هم که همشو تحت شعاع قرار داد(؟؟!؟!) دیوانه میشویم!

بیخیل

زندگی زیباست و خداوند در این شبهای زیبایش به ما لبخند میزند

10روز پیش یه غلطی کردم آهنگ پیشواز خط ایرانسلو فعال کردم،دوستان گرام هم که دهن مبارک مارو تا خوده صبح مورد عنایت قرار میدن،خب آدم باشید آهنگو براتون میفرستم چرا اینقدر مردم آزاری میکنید؟!،خدا نکنه دستت بخوره جواب بدی،تا کمر هام هام که من باتو کاری ندارم قطع کن میخوام آهنگ گوش کنم،خط من مگه پلییره گوشیته آخه؟!... طبق عادت قدیمی وقتی روبه راه نیستم گوشیرو خاموش میکنم،خوبی ایرانسل اینه که وقتی روشن میکنی آماره هرکیو که زنگیده میده ولی بقیعه خطا نه!...

خیلی شد بسه دیگه

دعا ...آدما با آرامش قلبی به همه چیز میرسن

خدافظظظییییی